Instagram

The story full of advantages...







I was thinking of "the story full of advantages"...The first advantage is at the end of the story It doesn't finish, it falls in a hole and the story starts again halfway.
The other advantage, and the biggest, is that you can change course along the way...
(taken from the movie "Lucia y el sexo)


the story that fell into the hole (part1)








Tzi-mou's memories of Brazil...(the good ones)

The word that best describes Brazil is "Saudade".
It has been described as a "vague and constant desire for something that does not and probably cannot exist ... a turning towards the past or towards the future".







The Niterói Contemporary Art Museum is situated in the city of NiteróiRio de Janeiro
Designed by Oscar Niemeyer.



I took these photos in a very "saudade" day...












Self-Portrait







...and my favorite self-portrait...
Gustave Courbet, "Le Désespéré"



"Polite Distances"

video installation by Olga Tzimou

text & narration: Maria Poulatha
music: Efi Panou
recording studio: "praxis"

dancers: Maria Poulatha, Dimitris Politis



Drama film festival 2010, Greece

"SPEEDFATE" May 2010




















SPEEDFATE
Inspired by silent movies, reality TV and game shows, SPEEDFATE is a twisted tale of three women who gamble with fate in three very difficult challenges with highly dramatic endings. This dark yet comical game takes them down the murkiest paths of their desires.
Watch how low the hunt for true love, wealth and beauty takes them-- what they are willing to endure in order to succeed and become, ultimately, "winners."

Concept/Story: Olga Tzimou, Elina Logaridou, Maria Poulatha
Choreography/Dance: Elina Logaridou, Maria Poulatha, Elina Papadopoulou, Natasha Avra
Also Dancing: Dimitris Politis, Aggeliki Stavrou,Isavella Karamolegou, Katerina Pagiataki, Valia Nasiopoulou

Also starring little boy, John Lentzos

Lighting: Eleftheria Deko
Set construction : Christos Lazarakis
Original Score: Efi Panou
Artistic Direction: Olga Tzimou
Costumes: Nancy Papadopoulou-Poth
IVI theater, Athens, Greece
May 22-25

text from "The Last Temptation Of Christ"

by N. Kazantzakis

Από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει:"Ο Σχοινοβάτης του Ζαν Ζενέ"

'Την μοναξιά , σ' το ξαναλέω , μόνο με τη παρουσία του κοινού θα την κατακτήσεις.

     Ο Ζαν Ζενέ στον αριστουργηματικό του Σχοινοβάτη , ακροβατεί με τις λέξεις και έρχεται απέναντι από την ταυτότητα της τέχνης μη φοβούμενος να έρθει σε σύγκρουση με αυτή αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό .
     Ο σχοινοβάτης βασίζεται στα ‘υλικά' της τέχνης του που είναι το σκοινί του, θεωρεί ότι το πρέπον είναι η φροντίδα προς αυτό και η αμοιβαία αγάπη , έτσι αυτή η σχέση γίνεται μια σιωπηλή ένταση που ενδυναμώνετε μέσα στο χρόνο .
     Για να δοξαστεί αυτός πρέπει πρώτα να δοξάσει , το νεκρό και άφωνο σκοινί του. Γιατί τα υλικά της τέχνης, μας μεταχειρίζονται ανάλογα με το πώς θα τα μεταχειρισθούμε .
     Σαν να ποζάρει αδιάφορα στο φακό την ώρα που σχοινοβατεί με το θάνατο ενώ το κοινό που έχει καταφέρει να μαγέψει παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, γιατί είναι η μοναξιά που πρέπει να κερδίσει για να λυτρωθεί ο ασυμβίβαστος καλλιτέχνης ή καθώς απευθύνει το έργο του αγωνιά για αυτό και την εικόνα του;
     Το κείμενο προκαλεί τα όρια της τέχνης και τα όρια του καλλιτέχνη που πρέπει να επιχειρεί να τα τεντώνει μέχρι τέλους.
      Η ακρίβεια και η εξάσκηση είναι το πιο σημαντικό πράγμα για το Σχοινοβάτη όπως ακριβώς και για την τέχνη όμως σε αυτή τη σύγκρουση ο καλλιτέχνης καλείται να ξεπεράσει την συμβατικότητα του και να γίνει ‘αθάνατος' νικώντας και κατακτώντας την αιώνια μοναξιά που τον περιβάλει.Την μοναξιά του Σχοινοβάτη.

Αποσπάσματα :
… Αλίμονο,είσαι καλλιτέχνης,και δεν γίνεται πια να αγνοήσεις την ανελέητη άβυσσο των ματιών σου. Νάρκισσος χορεύει ; Δεν είναι ωστόσο φιλαρέσκεια , εγωισμός και φιλαυτία , μα κάτι άλλο . Μήπως ο ίδιος ο θάνατος ; Χόρευε λοιπόν ολομόναχος.Χλωμός, πελιδνός  , γεμάτος αγωνία αν θ' αρέσεις στην εικόνα σου - δηλαδή θα χορέψει η εικόνα σου για σένα.
….
Ωστόσο πρέπει να εκθέτεις τον εαυτό σου στον κίνδυνο του σωματικού , του οριστικού θανάτου . Το απαιτεί η δραματουργία του Τσίρκου . Το τσίρκο , όπως η ποίηση , ο πόλεμος και η ταυρομαχία είναι από τα λίγα σκληρά παιχνίδια που επιζούν .

Αν πέσεις, θα σου εκφωνήσουν τον πιο συμβατό επικήδειο : βάλτος από χρυσάφι κι αίμα, τέλμα όπου το ηλιοβασίλεμα … μην περιμένεις τίποτ' άλλο. Το τσίρκο είναι όλο συμβατικότητες.

- κοίτα να γίνεις διάσημος …
- γιατί;
- Για να προξενείς το κακό.
- Πρέπει οπωσδήποτε να βγάλω λεφτά ;
- Απαραιτήτως. θα εμφανίζεσαι στο συρματόσχοινό σου και θα σε ραντίζει μια χρυσή βροχή. Κι επειδή θα σε ενδιαφέρει μονάχα ο χορός, τη μέρα θα σαπίζεις.

Το κοινό - που χάρη σ' αυτό υπάρχεις, γιατί χωρίς το κοινό δε θα καταχτούσες ποτέ τη μοναξιά - είναι το κτήνος που εσύ στο τέλος θα το εξοντώσεις. Η τελειότητα κι η τόλμη σου όση ώρα εμφανίζεσαι το εκμηδενίζουν.

Μάταιες οι συμβουλές μου και άστοχες.
Δεν είναι δυνατόν να τις ακολουθήσει κανείς.
Ήθελα μόνο να γράψω για την τέχνη σου ένα ποίημα που θα σε θερμάνει ολόκληρο, απ' την κορφή ως τα νύχια. Ν' αναφλεγείς ήθελα, όχι να σε διδάξω. 





Δενελάβας Τάσος


My Imagination from olga tzimou on Vimeo.